Stel vragen, maar wel de juiste

Keep calmU herkent ze vast wel, die semi-onnozele vragen. Nee, geen discussie stellingen, maar vragen. Vragen op Linkedin bijvoorbeeld, maar ook op veel andere Social Media. Een voorbeeld. Recent las ik “Wat kan de toegevoegde waarde van arrogantie zijn?” ……. WAT ??? Ik dacht in eerste reactie, “wat een domvragerij”.

Ja, kom maar op. Ik hoor de toetsenborden al rammelen: “Domme vragen bestaan niet, domme antwoorden wel……..” De moderne vorm van tegeltjes wijsheid, die we direct op Social Media plaatsen, goed zichtbaar voor de hele wereld. Terug naar het onderwerp. Het is naar mijn idee een vraag stellen waar iedereen het juiste antwoord al op kent nl.: “Trots zijn op wat je kan is goed. Maar zodra je te hard roept dat je veel beter bent dan anderen, slaat het om in arrogantie, een verkeerd en moeilijk te herstellen beeld”.

Er is natuurlijk niks mis met het stellen van vragen. Integendeel, luisteren naar de opvattingen van anderen, helpt bij het aanscherpen van de eigen mening. Maar die vraagsteller zelf, wie is dat? Waar komt zijn nieuwsgierigheid vandaan?, Wat is zijn agenda? Is het een leergierige starter, die zich afvraagt hoe men zich het beste op de arbeidsmarkt kan presenteren? Nou nee, het is vaak een grijze wijze met een respectabele staat van dienst en honderden Linkedin connecties. Een adviseur, een mentor, een personal-en bedrijven coach. Kortom die persoon die op basis van zijn ervaring en wijsheid, adviezen verstrekt.

En dan denk ik op mijn beurt weer, is dit nu het beste wat je uit jezelf kan halen? Een vraag stellen waar je al minstens 30 jaar het antwoord op weet? Een vraag neerzetten waarvan je weet hoe 99% van de mensen erop zal reageren. Terwijl die 1 procent de mensen zijn waar de vraag over gaat. Is dit nu de manier om je op de kaart te zetten als expert, vragen naar de bekende weg en een non-discussie “starten”?. Waarom toch, waarom zulke onnozele vragen?

Ik denk dat er maar 1 reden voor te bedenken is. Dat het alles te maken heeft met aandacht zoeken. Aandacht trekken op een psychologisch geslepen wijze. Aandacht trekken in een wereld waar je op natuurlijke wijze haast geen aandacht meer krijgt. Eenvoudigweg omdat het aanbod te groot is en de tijd te schaars. Juist omdat het een open deur is trap je die dan in, Juist omdat je als lezer het antwoord al weet, zoek je in de discussie “je eigen gelijk”, je “zie je nou wel”, en je “ïk heb het altijd al gezegd”.

Maar ik hoop het niet. Ik hoop dat ik het helemaal fout zie en dat ook bij de zeer ervaren adviseur, zo’n vraag boven komt vanuit interesse naar de ander, vanuit de hunkering naar meer input, meer meningen en daarmee meer kennis. Meer invalshoeken om nog beter te kunnen adviseren. Maar dat is mijn optimistische kant. Want ik kan er niets aan doen, het doet met toch veel denken aan stemmingsmakende “headlines” in sensatiebladen en online media.

En dan is je blog, je online krant, je artikel, ….. weer een blik en een klik rijker. Is het slim? Ga je er meer business door doen? Heb je als adviseur meer respect afgedwongen. Heb je eigenlijk wel iemand geholpen? Ik denk van niet. Werkt het op de lange termijn? Mmm nee. En als het al werkt, is het een korte termijn effect. Want het voegt meestal echt niks toe….. of klink ik nou te arrogant?

Hans Noort

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *